Rechten voor alle dieren

In Amsterdam zijn op grote schaal reclameborden voor 'diervriendelijk vlees' van de Dierenbescherming beplakt door de actiegroep 'Diervriendelijk vlees bestaat niet'. De Dierenbescherming promoot met 1 ster het vlees van dieren die net wat meer ruimte hebben gekregen dan dieren uit de bio-industrie. Mogen de dieren ook nog naar buiten dan krijgt het vlees wat meer sterren. Maar echt diervriendelijk wordt de huisvesting van deze dieren niet. Vandaar dat hier twee waarheden naast elkaar (be)staan: hoe meer sterren, hoe diervriendelijker, maar diervriendelijk vlees bestaat niet . Er is alleen onderscheid mogelijk tussen meer en minder dierenonvriendelijk vlees.

De Nederlandse melkveehouderij draait op de wereldmarkt. Wordt er meer melk geproduceerd, dan daalt de prijs. Wie de kostprijs laag houdt en veel produceert, kan toch verdienen. En melk produceren in Nederland is duur. Een boer probeert daarom zoveel mogelijk melk uit elke koe te halen. Die druk is de motor van de sector, en het is de koe die hem draaiende houdt. Groter, maar niet beter voor de koe Het aantal melkkoeien schommelt al jaren rond de anderhalf miljoen. Na de afschaffing van het melkquotum in 2015 groeide de veestapel snel, tot de overheid in 2018 met fosfaatrechten weer een grens trok. Intussen staan de koeien op steeds minder en steeds grotere bedrijven. Een gemiddeld melkveebedrijf telde in 2024 ruim 110 koeien, tegen 94 in 2017. En steeds meer koeien komen nooit meer buiten: in 2024 bleven ruim 460.000 melkkoeien permanent op stal, 12 procent meer dan een jaar eerder. Kreupel Volgens een overzichtsstudie van de universiteiten van Utrecht, Wageningen en Cornell uit...

Jonathan Safran Foer ( zie video ) schreef “Dieren eten”. In Vrij Nederland van 31 oktober 2009 een interview met hem. In de vier jaar tussen het verschijnen van zijn laatste boek en Dieren eten werd Foer vader, en vegetariër. Vanaf zijn negende - toen de oppas hem vertelde dat de kip op zijn bord ooit een levend dier was geweest - zwalkte hij heen en weer tussen verschillende gradaties van vegetarisme. De geboorte van zijn eerste zoon zette hem ertoe aan een duidelijke keuze te maken: `Eten is de meest directe, en misschien wel de krachtigste manier waarop je binnen een familie je waarden overbrengt'. Hij besloot uit te zoeken wat vlees nu eigenlijk is, waar het vandaan komt en hoe het wordt geproduceerd. Ruim drie jaar lang verdiepte hij zich in de bio-industrie, sprak hij met boeren, slachters, wetenschappers en dierenactivisten en bezocht hij biologische en industriële boerderijen. De conclusie was helder. Foer: `Ik zal nooit, nooit meer vlees eten. Tot zover Vrij Neder...