Over klimaatverandering en het verlies aan biodiversiteit wordt vaak in beelden gesproken. Die beelden zijn niet onschuldig. Ze bepalen hoe we een probleem zien en of we denken dat we er iets aan kunnen doen. In dit stuk bespreek ik een aantal veelgebruikte metaforen, waarom sommige ervan verlammen en welk beeld volgens mij past bij de Nederlandse veehouderij. Metaforen die angst aanjagen Een bekende metafoor voor het verlies aan biodiversiteit is het spel Jenga. De spelers halen om beurten een blok uit een toren en leggen het bovenop, waardoor de toren steeds hoger en wankeler wordt. Elke uitgestorven diersoort is in dit beeld een blokje dat verdwijnt, tot de hele toren instort. Een ander beeld komt uit de Gaia-hypothese, die James Lovelock en Lynn Margulis in de jaren zeventig ontwikkelden. Zij beschreven de aarde als één zelfregulerend systeem, als een soort levend organisme. De hypothese heeft wetenschappers geïnspireerd, maar wordt door anderen gezien als te beeldspraakachtig....
Dierenrechten zijn mensenrechten