Rechten voor alle dieren

Productie en dierenwelzijn in de melkveehouderij De mythe van hoge productie als welzijnsindicator Boeren in het algemeen willen nog wel eens beweren dat zij hun dieren goed behandelen en dat hun koeien gezond zijn omdat zij anders minder snel zouden groeien en minder zouden produceren. De agrosector voert de hoge productie van een dier (veel melk, snelle vleesgroei) aan als bewijs dat het met het dierenwelzijn wel goed zit. Dat is niet zo omdat de productie bij een jonge melkkoe toch wel een paar jaar door gaat, ook als het niet goed wordt behandeld. Als de stelling van de boeren zou kloppen, moeten hoog productieve koeien langer mee gaan, maar de productieve levensduur van de koe daalt, of blijft in het gunstigste geval gelijk . Koeien worden gemiddeld na drie lactaties (drie keer kalveren) naar de slacht gebracht. De boeren vrezen anders hoge ziektekosten kwijt te zijn aan een dierenarts. Koeien gaan veel melk produceren wanneer daarop is gefokt en hun voer daarop is afgestemd...

Hoe staat het er nu voor? (oktober 2026) Marien Abrahamse schreef dit artikel in april 2019. Sindsdien is de vergelijking nog schever geworden. Een deel van de kolencentrales ging dicht. In 2025 stootten de overgebleven centrales samen 8 megaton CO2 uit. De melkveehouderij stoot nog steeds veel meer uit. In 2025 werd er in Nederland 14,6 miljard kilo melk geproduceerd. Dat is meer dan in 2018. De sector rekent inmiddels anders. Volgens de Sectorrapportage Duurzame Zuivelketen was de uitstoot in 2023 891 gram CO2-equivalent per kilo melk. Ook met dat lagere getal komt de melk zelf al op zo'n 13 megaton. Daar komt bijna 7 megaton uit de ontwaterde veenweiden bij (CBS en WUR). Samen is dat rond de 20 megaton. Dat is meer dan twee keer zoveel als alle kolencentrales. Twee correcties op het oorspronkelijke artikel: De melkproductie is sinds 1990 niet verdubbeld. Ze steeg met ruim een kwart: van zo'n 11 naar 14 miljard kilo. Dat gebeurde met een vijfde minder koeien. Wat ste...

Door de schaalvergroting in de melkveehouderij verdwijnen er steeds meer bedrijven. De groten slokken de kleintjes op. De concentratie in megabedrijven is gemakkelijk voor de verwerkende industrie. Een melkauto hoeft minder adressen te bezoeken om met een volle tank op de fabriek te komen en de voederfabrikant kan meer op minder adressen afleveren. De verwerkende industrie koopt bij de boer de grondstoffen zo goedkoop mogelijk in en probeert bij de afnemer zoveel mogelijk de suggestie te wekken dat er zoveel waarde aan is toegevoegd dat het een grote marge rechtvaardigt. Voor de koeien is er niet direct een bedreiging in een megastal. Niet meer in de wei kunnen is een achteruitgang in dierenwelzijn, maar een koe die kan kiezen, kiest soms ook voor de stal. Vanwege de temperatuur, regen, wind of het voedsel. Een melkrobot is geen directe aantasting van dierenwelzijn. Het geeft de boer en de koe vrijheid. Het is pech voor de koe die niet goed past in het concept, bijvoorbeeld omdat de...

De Nederlandse melkveehouderij draait op de wereldmarkt. Wordt er meer melk geproduceerd, dan daalt de prijs. Wie de kostprijs laag houdt en veel produceert, kan toch verdienen. En melk produceren in Nederland is duur. Een boer probeert daarom zoveel mogelijk melk uit elke koe te halen. Die druk is de motor van de sector, en het is de koe die hem draaiende houdt. Groter, maar niet beter voor de koe Het aantal melkkoeien schommelt al jaren rond de anderhalf miljoen. Na de afschaffing van het melkquotum in 2015 groeide de veestapel snel, tot de overheid in 2018 met fosfaatrechten weer een grens trok. Intussen staan de koeien op steeds minder en steeds grotere bedrijven. Een gemiddeld melkveebedrijf telde in 2024 ruim 110 koeien, tegen 94 in 2017. En steeds meer koeien komen nooit meer buiten: in 2024 bleven ruim 460.000 melkkoeien permanent op stal, 12 procent meer dan een jaar eerder. Kreupel Volgens een overzichtsstudie van de universiteiten van Utrecht, Wageningen en Cornell uit...

De schade door de landbouw is ongeveer gelijk aan de bijdrage De landbouw draagt niet bij aan de economie De Nederlandse landbouw is er een meester in om haar ware gezicht te verhullen achter een sluier van hele leugens en halve waarheden . De rauwe werkelijkheid van de Nederlandse landbouw is dat er op nog nooit vertoonde schaal dieren worden mishandeld, het milieu wordt verpest, de biodiversiteit en de leefbaarheid op het platteland om zeep worden geholpen en dat aan het klimaat onomkeerbare schade wordt toegebracht. Zoals bij de behandeling van de landbouwbegroting door fractievoorzitter Thieme van de Partij voor de Dieren werd opgemerkt: ‘Dierenleed en klimaatschade. Dat is het werkelijke exportproduct van de Nederlandse bio-industrie’. Af en toe wordt een tipje opgelicht van de sluier die de Januskop van de Nederlandse landbouw doorgaans bedekt, maar dan nog i...