Rechten voor alle dieren

In de wereld van dierenbeschermers is weinig controverse wanneer het gaat om het redden van zeldzame dieren. Wanneer de dieren talrijker zijn wijken de standpunten meer uiteen. Bijvoorbeeld Lenie ’t Hart zal zo veel mogelijk zeehonden in nood in Pieterburen opvangen en medewerkers van Ecomare op Texel zullen deze dieren eerder aan hun lot overlaten. Grote zeezoogdieren die op een strand aanspoelen blijven niet onopgemerkt. Soms stranden ze per ongeluk, soms stranden ze omdat zij al stervende, drijvend het strand opspoelen. Hoe meer dieren er zijn, hoe groter de kans dat er ergens één opduikt. Ook menselijke activiteiten doen dieren stranden. Ze zijn dan bijvoorbeeld in de war geraakt door lawaai onder water, waardoor ze zich niet goed meer kunnen oriënteren. Het is de verantwoordelijkheid van de gemeente waar een dier in nood belandt hoe en of de hulpverlening wordt georganiseerd. Hulpverlening kost geld. Die investering is soms puur voor het dier, soms heeft het ook een commercieel ti...

Zwarten zijn er niet voor de blanken, vrouwen zijn er niet voor de mannen en dieren zijn er niet voor de mensen. Met de eerste twee stellingen zullen de meeste mensen niet zo veel moeite hebben. Maar wat betreft de relatie mens-dier ligt het wat problematischer. Gemeten naar wat de mens zich allemaal meent te kunnen permitteren met dieren zou je zeggen dat de gangbare opvatting is dat het dier ten dienste van de mens staat en zich daarnaar heeft te schikken. Ik lees dat Leeuwarden de twijfelachtige eer te beurt valt aan circus Herman Renz onderdak te verlenen. En aantal smakeloze ‘acts’ met wilde dieren zullen ongetwijfeld onderdeel uitmaken van de voorstellingen. Prachtige, trotse wilde dieren worden vernederd tot botte vermaaksobjecten om het publiek een – volkomen misplaatst – superioriteitsbesef bij te brengen. De kunstjes waartoe deze beklagenswaardige wezens worden gedwongen zouden ieder fatsoenlijk mens met afschuw moeten vervullen. Maar gevreesd moet worden dat het aanwezige pu...

Speciësisme is het discrimineren tussen wezens op basis van hun soort. Het gaat daarbij niet zozeer om specifieke overeenkomsten en verschillen tussen dieren en mensen, maar vooral om het simpele feit dat een dier geen mens is. Discriminatie is soms moeilijk te onderkennen omdat het zo'n 'gewoon' onderdeel uitmaakt van de alledaagse realiteit. Het zijn dan vooral mensen 'van buiten' die de discriminatie opmerken en er meer of minder geshockeerd door zijn. Bijvoorbeeld een westerling die in een ontwikkelingsland geconfronteerd wordt met de structurele achterstelling van vrouwen of etnische minderheden. Speciësistische discriminatie is zo wijd verbreid dat je er eigenlijk alleen echt volledig zicht op kunt krijgen als je besluit het speciësisme te bestrijden. Toch zijn er wel extra opvallende voorbeelden van speciësisme te bedenken, waarbij zelfs de speciësisten soms nog beseffen dat ze dieren wel heel erg anders behandelen dan mensen. Dat geldt bijvoorbeeld voor bo...