Rechten voor alle dieren

Door de schaalvergroting in de melkveehouderij verdwijnen er steeds meer bedrijven. De groten slokken de kleintjes op. De concentratie in megabedrijven is gemakkelijk voor de verwerkende industrie. Een melkauto hoeft minder adressen te bezoeken om met een volle tank op de fabriek te komen en de voederfabrikant kan meer op minder adressen afleveren. De verwerkende industrie koopt bij de boer de grondstoffen zo goedkoop mogelijk in en probeert bij de afnemer zoveel mogelijk de suggestie te wekken dat er zoveel waarde aan is toegevoegd dat het een grote marge rechtvaardigt. Voor de koeien is er niet direct een bedreiging in een megastal. Niet meer in de wei kunnen is een achteruitgang in dierenwelzijn, maar een koe die kan kiezen, kiest soms ook voor de stal. Vanwege de temperatuur, regen, wind of het voedsel. Een melkrobot is geen directe aantasting van dierenwelzijn. Het geeft de boer en de koe vrijheid. Het is pech voor de koe die niet goed past in het concept, bijvoorbeeld omdat de...

De Nederlandse melkveehouderij draait op de wereldmarkt. Wordt er meer melk geproduceerd, dan daalt de prijs. Wie de kostprijs laag houdt en veel produceert, kan toch verdienen. En melk produceren in Nederland is duur. Een boer probeert daarom zoveel mogelijk melk uit elke koe te halen. Die druk is de motor van de sector, en het is de koe die hem draaiende houdt. Groter, maar niet beter voor de koe Het aantal melkkoeien schommelt al jaren rond de anderhalf miljoen. Na de afschaffing van het melkquotum in 2015 groeide de veestapel snel, tot de overheid in 2018 met fosfaatrechten weer een grens trok. Intussen staan de koeien op steeds minder en steeds grotere bedrijven. Een gemiddeld melkveebedrijf telde in 2024 ruim 110 koeien, tegen 94 in 2017. En steeds meer koeien komen nooit meer buiten: in 2024 bleven ruim 460.000 melkkoeien permanent op stal, 12 procent meer dan een jaar eerder. Kreupel Volgens een overzichtsstudie van de universiteiten van Utrecht, Wageningen en Cornell uit...