Rechten voor alle dieren

Het publiek slikt de drogredeneringen als zoete koek De Nederlandse landbouwsector wordt vaak geroemd als een van de meest efficiënte ter wereld. Maar achter dit succesverhaal gaat een complex web van subsidies, perverse prikkels en politieke belangen schuil. Terwijl de milieuproblematiek steeds nijpender wordt, lijkt daadkrachtig politiek handelen uit te blijven. Een web van subsidies zonder effectieve controle De basis voor de huidige situatie ligt in het uitgebreide subsidiestelsel waar Nederlandse boeren op kunnen rekenen. Via het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) van de EU en nationale regelingen ontvangen boeren aanzienlijke financiële ondersteuning. Op papier zijn deze subsidies gekoppeld aan voorwaarden, maar in de praktijk schiet de handhaving ernstig tekort. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) kampt met chronische capaciteitsproblemen, waardoor controles onvoldoende plaatsvinden. Het gevolg is een vicieuze cirkel: gebrek aan naleving leidt tot nieuwe regelg...

De ridicule actie van de NVWA tegen de Vegetarische Slager kan levert praktisch alleen verbazing, boosheid en hoon op. De NVWA is een falende organisatie die zich hier volkomen ten onrechte bezig houdt met iets dat totaal buiten haar taakomschrijving valt. Immers wie de moeite wil nemen de website van de NVWA te openen ziet daar als taakomschrijving. “De NVWA bewaakt de veiligheid van voedsel en consumentenproducten, de gezondheid van dieren en planten, het dierenwelzijn en handhaaft de natuurwetgeving”. Op welke wijze verhoudt de etikettering zich tot die taken waarvoor de NVWA verantwoordelijk is? Mij dunkt dat noch de veiligheid van voedsel, noch de gezondheid van dieren en planten, noch het dierenwelzijn, noch handhaving van de natuurwetgeving hier in het geding is door de etikettering van de Vegetarische Slager? Hoe je over de (etikettering door) Vegetarische Slager moge denken is niet belangrijk. Feit is dat deze onderneming zich in een sterk groeiende belangstelling van...

Meike Rijksen is campagneleider bij Greenpeace. Zij stuurde onderstaand artikel naar de rubriek Opinie & Debat van de Volkskrant (5-10-2017) 'Het is toch werkelijk niet te geloven!' mailt mijn collega me dinsdagochtend. In de mail de vraag of we niet wat moeten doen met de 'belachelijke actie' van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit, de NVWA. Die tikte de Vegetarische Slager op de vingers vanwege de zogenaamd misleidende benaming van de vegetarische 'gerookte speckjes'. Belachelijk is het inderdaad. De 'autoriteit' lijkt haar prioriteiten niet helemaal op orde te hebben. Al jaren maken we ons boos over de tekortschietende, lakse NVWA-controles op de vee-industrie: NVWA-dierenartsen die zieke dieren goedkeuren voor de slacht, een tip over het verboden gif fipronil in eieren die niet wordt opgevolgd en misstanden in slachthuizen. Kennelijk was de NVWA te druk met het onderzoeken van de producten die juist een uitweg bieden uit dat vrese...

In de Groene Amsterdammer van 14 mei 2014 een artikel over boeren die hun vee verwaarlozen. E en citaat: Slechte behandeling van dieren is in de agrarische sector een moeilijk bespreekbaar onderwerp. Dat lijkt inherent te zijn aan de verhouding tussen de boer en zijn dieren, een verhouding die niet begrepen wordt door de burger (volgens de boer) dan wel niet normaal diervriendelijk is (volgens de burger). In het speciale geval van dierverwaarlozing – doorgaans het gevolg van sociaal-psychische problemen van de boer – komt daarbij dat agrariërs zichzelf en elkaar niet graag als bemoeineuzen zien. Wat er al dan niet gebeurt op iemands erf is onbespreekbaar voor de buren of voor collega’s: dat gaat niemand wat aan. Om dierverwaarlozing tegen te gaan bestaan er regels, beleidskaders en overlegstructuren, bijvoorbeeld op het gebied van opsporings- en handhavingsmethoden. Er is een Vertrouwensloket en er worden cijfers gepubliceerd, zoals afgelopen maart in een jaaroverzicht van de NVWA. Daa...